«Το ημερολόγιο ενός τρελού γέρου» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Το ημερολόγιο ενός τρελού γέρου

Μυθιστόρημα

Μετάφραση:
Παναγιώτης Ευαγγελίδης

Το ημερολόγιο ενός τρελού γέρου
  • ISBN: 960-03-2622-3
  • σελ. 266
  • 9 Φεβρουαρίου 2001
  • € 19,08

Περίληψη

Ένας ηλικιωμένος άντρας, που διακατέχεται από σεξουαλικές εμμονές, φλέγεται από πάθος για τη νύφη του, παλιά χορεύτρια του μιούζικ χολ και μάλλον ελαστική σε θέματα ερωτικής ηθικής. Εκείνη, με πολλή μαεστρία, εκμεταλλεύεται το πάθος του και του αποσπά χρηματικά ποσά, προσφέροντάς του μόνο κάποιες υποτυπώδεις σεξουαλικές εκδουλεύσεις και οδηγώντας τον σιγά σιγά στην τρέλα. Τα θέματα της νιότης και του γήρατος, του έρωτα και του θανάτου, του παλιού και του καινούργιου συνθέτουν ένα αριστούργημα, το τελευταίο που έγραψε ο μεγάλος Ιάπωνας συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία

Τζουνιτσίρο Τανιζάκι

Ο Τζουνίτσιρο Τανιζάκι γεννήθηκε το 1886 στο Τόκιο. Σπούδασε φιλολογία στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Τα πρώτα του έργα είναι επηρεασμένα από τις επιδεικτικά μποέμικες τάσεις που χαρακτηρίζουν τη λογοτεχνία της Ευρώπης εκείνη την εποχή και είναι φανερή σ' αυτά η επιρροή του Έντγκαρ Άλαν Πόε, του Μπωντλαίρ και του Όσκαρ Ουάιλντ.

Έζησε στην πιο κοσμοπολίτικη περιοχή του Τόκιο μέχρι το μεγάλο σεισμό του 1923, χρονιά που μετακόμισε στην πιο ήρεμη και παραδοσιακή περιοχή μεταξύ του Κιότο και της Όσακα. Εκεί, συνεπαρμένος από την παλιά ιαπωνική κουλτούρα, εγκαταλείπει την επιφανειακή δυτική επιρροή. Οι κριτικοί συμφωνούν ομόφωνα ότι η πνευματική και συναισθηματική του αλλαγή τον μετέβαλε από έναν απλώς καλό συγγραφέα σ' ένα μεγάλο καλλιτέχνη.

Τα πιο σημαντικά έργα του Τανιζάκι γράφτηκαν μετά το 1923. Τα περισσότερο γνωστά απ' αυτά είναι: Ο έρωτας ενός τρελού (1924), Μερικοί προτιμούν τις τσουκνίδες (1928), Παραζάλη (1930), Ασικάρι (1932). Ανάμεσα στα 1935 και 1941 αφιερώνει όλες του τις προσπάθειες στη μετάφραση του Μύθου του Γκένζι (Genzi monogatari), ενός από τα παλιότερα ιαπωνικά λογοτεχνικά έργα, σε μοντέρνα ιαπωνική διάλεκτο. Το έργο αυτό ήταν για τον Τανιζάκι έργο ζωής και επηρέασε σημαντικά την παραγωγικότητά του σ' αυτή την περίοδο. Έτσι, εκτός από μερικά άρθρα και δοκίμια, η μόνη άλλη δουλειά του είναι μια περίεργη νουβέλα με τίτλο: Η γάτα, ένας άντρας και δυο γυναίκες. Το 1943 τελειώνει το πιο γνωστό από τα έργα του, το μυθιστόρημα Οι αδελφές Μακιόκα, έργο που αποσύρεται για ένα διάστημα από την κυκλοφορία, γιατί θεωρήθηκε «εθνική απειλή» σε μια εποχή που η Ιαπωνία βρισκόταν σε κατάσταση πολέμου. Τα Άπαντα του συγγραφέα εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1930, όμως η τεράστια παραγωγή του συνεχίστηκε για πολλά χρόνια ακόμα. Τιμήθηκε με διάφορα λογοτεχνικά βραβεία, το πιο σημαντικό όμως απ' αυτά είναι το Αυτοκρατορικό Βραβείο Λογοτεχνίας, που πήρε το 1949. Τα τελευταία χρόνια πολλά από τα έργα του μεταφράστηκαν στη Δύση και η θέση του ανάμεσα στους μεγάλους της ιαπωνικής λογοτεχνίας είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Πέθανε το 1965.




Βιβλιογραφία