«Αρχιτεκτονική 1980-2010» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Αρχιτεκτονική 1980-2010

Επιμέλεια: Αντρέας Γιακουμακάτος
Αρχιτεκτονική 1980-2010
  • ISBN: 978-960-03-5243-6
  • Δίγλωσση έκδοση
  • σελ. 184
  • 21 Φεβρουαρίου 2011
  • € 21,20
Τα στοιχεία σου:

Του φίλου σου:

Περίληψη

Ο Δημήτρης Ησαΐας και ο Τάσης Παπαϊωάννου είναι ίσως οι σημαντικότεροι αρχιτέκτονες της γενιάς τους. Τα δημόσια και ιδιωτικά κτίριά τους δεν διακρίνονται για έναν χαρακτήρα τοπικότητας, ούτε για την άκριτη υιοθέτηση διεθνών παραδειγμάτων. Ακολουθούν έναν τρίτο δρόμο, μεταξύ της αντικειμενικής αφήγησης της δομής και της αναγωγικής ικανότητας της μορφής, που μορφοποιεί τις επιδιώξεις εντοπιότητας, ένταξης, λειτουργιών, χειρισμού των φυσικών δεδομένων, συνηθειών ζωής, συλλογικών επιθυμιών και κατασκευαστικών δυνατοτήτων με τα ιδεολογικά και σχεδιαστικά εργαλεία της πολιτικά και κοινωνικά πιο προοδευτικής μεταπολεμικής ευρωπαϊκής πρωτοπορίας. Αφετηρία τους είναι το ελληνικό μοντέρνο κίνημα της δεκαετίας του 1930 και το διαχρονικό παράδειγμα του Λε Κορμπυζιέ. Επιδιώκουν εντούτοις την παραγωγή μιας αρχιτεκτονικής αυθεντικά ελληνικής, και γι’ αυτό οικουμενικής, χωρίς να είναι ούτε ρομαντικοί ούτε φορμαλιστές, σε έναν δρόμο σχεδιαστικής αυστηρότητας και συνέπειας που πρώτος εγκαινίασε ο Άρης Κωνσταντινίδης.

Με την επιμέλεια του Αντρέα Γιακουμακάτου και εισαγωγικά κείμενα του ιδίου και των Barbara Hoidn και Wilfried Wang, ο τόμος εξετάζει το αρχιτεκτονικό έργο 30 χρόνων των δύο αθηναίων αρχιτεκτόνων που συνοψίζει ερεθίσματα και μνήμες ενός τόπου και ταυτόχρονα αποτελεί πεδίο δημιουργικής δράσης με απόλυτη και αδιαφιλονίκητη πολιτισμική αυτονομία.

Α.Γ.

Demetrios Issaias and Tassis Papaioannou are probably the most important architects of their generation. Their public and private buildings do not stand out for their regional character or the uncritical adoption of international paradigms. They follow a third way, between the objective narrative of structure and the reductive capacity of form, which forms the aspirations of regionality, integration, functions, handling of physical data, life habits, collective desires and construction possibilities with the ideological and design tools of the most progressive, politically and socially, postwar European avant-garde. Their starting point is the Greek modern movement of the 1930’s and the timeless example of Le Corbusier. They seek, however, to produce an architecture which is authentically Greek –therefore, universal as well– without being romantic or formalist, by following a road of design rigor and consistency, which was first initiated by Aris Konstantinidis.


Edited by A. Giakoumakatos and comprising introduction texts by him, B. Hoidn and W. Wang, this volume examines the 30-year architectural work of the two Athenian architects, summarizing stimuli and memories of a place, being also a field of creative action with absolute and unquestionable cultural autonomy.

(A.G.)

 

Βιογραφικά στοιχεία

Δημήτρης Ησαΐας

Ο Δημήτρης Ησαΐας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952 και αποφοίτησε από την Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ  το 1976. Από τα φοιτητικά του χρόνια συνεργάζεται με τον Τάση Παπαϊωάννου, συνεργασία που από το 1979 έχει τη μορφή αρχιτεκτονικού γραφείου. Έχει εκπονήσει μελέτες για  δημόσια και ιδιωτικά έργα και έχει πάρει μέρος σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων. Η τελευταία αυτή δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό τμήμα της δουλειάς του αλλά και πεδίο έρευνας και προβληματισμού. Το αρχιτεκτονικό του έργο παρουσιάζεται σε πλήθος δημοσιεύσεων στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία καθώς και σε σημαντικές αρχιτεκτονικές εκθέσεις. Ο κατάλογος  των έργων του γραφείου Δ. Ησαΐας και Τ. Παπαϊωάννου περιλαμβάνει κτίρια όπως το Δικαστικό Μέγαρο Αιγίου (Α’ βραβείο πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού-1988), το κτίριο γραφείων στην Αθήνα (βραβείο ΕΙΑ – 2000), τα Αρσάκεια Σχολεία Πατρών (2004) και Τιράνων (2007) και το Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας (Ειδικό βραβείο – 2008). Παράλληλα ανέπτυξε ερευνητική δραστηριότητα για θέματα κατοικίας στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (1984-1992) και στο Johns Hopkins Center for Metropolitan Planning and Research (1982-1983). Σημαντική θέση στη διαμόρφωση των απόψεών του έχει η διδακτική του δραστηριότητα και η σχέση του με την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ. Το 1992 εκλέχτηκε Λέκτωρ του Τομέα Ι των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ όπου και εξακολουθεί να διδάσκει στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή.  Έχει δώσει διαλέξεις και συμμετέχει στο δημόσιο διάλογο που αφορά  στην αρχιτεκτονική και στην πόλη δημοσιεύοντας άρθρα και σχόλια σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες. Μεταξύ άλλων συμμετείχε στη συγγραφή του βιβλίου Αρχιτεκτονική. Ιδέες που συναντιούνται-ιδέες που χάνονται (2004).




Τάσης Παπαϊωάννου

Ο Τάσης Παπαϊωάννου γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, από την οποία αποφοίτησε το 1976. Επέστρεψε στη Σχολή το 1982 ως επιστημονικός συνεργάτης και ασχολήθηκε συστηματικά με τη διδασκαλία του μαθήματος της Κτηριολογίας και των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων. Σήμερα είναι καθηγητής του Τομέα 1, της περιοχής των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων, της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Έχει δώσει διαλέξεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνεργάζεται με τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Ησαΐα, με τον οποίο διατηρούν αρχιτεκτονικό γραφείο από το 1979. Στο πλαίσιο αυτής της ομάδας, αλλά συνεργαζόμενος και με άλλους αρχιτέκτονες, έχει εκπονήσει πολλές αρχιτεκτονικές μελέτες δημόσιων και ιδιωτικών έργων. Από αυτά, πολλά παρουσιάζονται στην ελληνική και ξένη βιβλιογραφία. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικούς πανελλήνιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων. Οι συμμετοχές του αυτές αποτελούν σημαντικό τμήμα της αρχιτεκτονικής του δουλειάς, αλλά και πεδίο έρευνας και προβληματισμού.

Το 2000 το έργο του «Κτήριο Γραφείων στην Αθήνα» κέρδισε το πρώτο βραβείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής στην κατηγορία «Έργα επαγγελματικής και κοινής χρήσης». Τον Μάιο του 2003 παρουσίασε με τον ζωγράφο Αλέκο Φασιανό στην «Αθηναΐδα» την έκθεση «Ζωγραφικός και Αρχιτεκτονικός Xώρος». Έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων για θέματα αρχιτεκτονικής σε ελληνικά και ξένα βιβλία και περιοδικά. Έχει συμμετάσχει με έργα του σε εκθέσεις αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει συγγράψει με τον Αλέκο Φασιανό το βιβλίο Άναρχη πόλη (Κάκτος, 2004) και έχει συμμετάσχει με άλλους αρχιτέκτονες στη συγγραφή του βιβλίου Αρχιτεκτονική. Ιδέες που συναντιόνται, ιδέες που χάνονται (Eκδ. Παπασωτηρίου, 2004). Tο 2005 έγραψε την Αρχιτεκτονική του καθημερινού. Tο H αρχιτεκτονική και η πόλη είναι το τέταρτο βιβλίο του.




Βιβλιογραφία